Կարուսել

Ոչ վե՛րջ կա, ոչ ըսկի՛զբ այս երգում

30 օր երաժշտության հետ. օր 13. երգ, որն ինձ համար մեղավոր հաճույք է (թաքուն եմ լսում, որ մարդիկ չիմանան)

on April 27, 2013

Էս օրվա տակ մի ամբողջ խումբ է մտնում, բայց զարմանալիորեն դա թաքուն պահում եմ իմ եվրոպացի ընկերներից, որովհետև Հայաստանում ինձ «հասկանում են», իսկ ընկերներիցս շատերը նաև սիրում են այդ խմբին:

Խոսքս Kelly Family-ի մասին է: Իհարկե, հասկանում եմ, թե եվրոպացիներն ինչու էդ աստիճանի ալերգիա ունեն խմբից. 90-ականներին նրանք սարսափելի հայտնի էին, մեծից փոքր բոլորը լսում էին նրանց, ու շատերն ուղղակի հասցրել են զզվել: Դե էլ չեմ ասում, որ ամեն դեպքում իսկապես տեղ-տեղ շատ պրիմիտիվ են դառնում, ու նրանց լսելն «ամոթ» է դառնում:

Մյուս կողմից, երբ 90-ականների վերջին վերադարձանք Հայաստան, որտեղ խմբի մասին մատների վրա հաշված մարդիկ էին լսել, նրանց համն էդպես էլ բերանումս մնաց, ու էդպես շարունակեցի սիրել Քելլիներին նույնիսկ մեծ տարիքում: Հա, ուրեմն հիմա դնում են նրանց ամենապրիմիտիվ երգերից մեկը (որը նաև իմ սիրածներից է, որովհետև Պատրիսիան է կատարում), բայց հանկարծ իմ եվրոպացի ընկերներին չասեք, որ նման բաներ եմ լսում:

Տեսահոլովակն էլ նայեք 😀

Advertisements

Leave a Reply

Fill in your details below or click an icon to log in:

WordPress.com Logo

You are commenting using your WordPress.com account. Log Out / Change )

Twitter picture

You are commenting using your Twitter account. Log Out / Change )

Facebook photo

You are commenting using your Facebook account. Log Out / Change )

Google+ photo

You are commenting using your Google+ account. Log Out / Change )

Connecting to %s

%d bloggers like this: