Կարուսել

Ոչ վե՛րջ կա, ոչ ըսկի՛զբ այս երգում

Ինչո՞վ է Դեմ եմ-ը յուրահատուկ

on April 2, 2014

Չգիտեմ՝ նախորդ քաղաքական և քաղաքացիական շարժումներից քաղած դասե՞րն էին պատճառը, թե՞ Դեմ եմ-ում ուղղակի ուրիշ տիպի մարդիկ են հավաքված, բայց պիտի ասեմ, որ ինձ համար մինչև հիմա Հայաստանում գործող ամենագրագետ շարժումն է: Ամենևին չթերագնահատելով մնացած բոլոր քաղաքացիական նախաձեռնությունները (որովհետև եթե դրանք չլինեին, գուցե Դեմ եմ-ն էլ երբեք չլիներ)՝ կփորձեմ բացատրել, թե ինչով է Դեմ եմ-ը յուրահատուկ:

1. Պահանջի կոնկրետ ձևակերպում

Դեմ եմ-ն իր պահանջը շատ կոնկրետ էր ձևակերպել. «Դեմ եմ պարտադիրին»: Հիանալի է, որ այդ պահանջը շարժման սկզբից մինչև վերջ մնաց նույնը, չդարձավ քաղաքական պահանջ, չաղավաղվեց: Բացի դրանից, լակոնիկ է, պարզ, հասկանալի, առանց խուճուճ ձևակերպումների:

2. Պիտակավորումներից խուսափում

Երբևէ չեմ տեսել, որ Դեմ եմ թիմի որևէ անդամ որևէ քաղաքական գործչի, որևէ քաղաքացու և անգամ որևէ կուսակցության հասցեին որևէ վիրավորական արտահայտություն անի կամ պիտակավորի: Կարծում եմ՝ պատճառներից մեկը հենց դա էր, որ ստիպված եղան հաշվի նստել նախաձեռնության հետ:

3. Քաղաքականության ճիշտ օգտագործում

Մի կողմից, Դեմ եմ-ը քաղաքական շարժում չի, որովհետև չունի քաղաքական պահանջ: Մյուս կողմից, քաղաքական ուժերին չի  վռնդում, այլ հակառակը՝ համախմբում է իր շուրջ: Թույլ չի տալիս, որ քաղաքականությունն օգտագործի իրեն, այլ քաղաքականությունն է ծառայեցնում իր նպատակի համար: Ավելին՝ քաղաքական գործիչները ելույթ են ունենում իրենց հարթակից, հնչեցնում մաքուր քաղաքական պահանջներ: Նրանց ոչ ոք չի արգելում դա: Բայց, այնուամենայնիվ, Դեմ եմ-ը չի փոխում իր պաշտոնական պահանջը՝ մնալով հավատարիմ «Դեմ եմ պարտադիրին»:

4. Հասարակության կրթում

Սա, կարծում եմ, ամենակարևոր կետն է: Երբեք չհնչեցին արտահայտություններ այն մարդկանց մասին, որոնք չէին գալիս բողոքի ակցիաներին, երբեք նախաձեռնությունն իրեն վեր չդասեց չիրազեկված քաղաքացիներից: Փոխարենը ջանք ու եռանդ չէր խնայվում, որ ինֆորմացիան տեղ հասներ, որ բանից անտեղյակ քաղաքացին հասկանա՝ ինչն ինչոց է ու ինչու պետք է դեմ լինել պարտադիրին: Արդյունքում՝ մարդիկ, որոնք երբեք որևէ տեսակի հանրահավաքի կամ բողոքի ցույցի չեն եկել, որոնք վաղուց արդեն պիտակվել էին որպես «անտարբեր մեծամասնություն», ոտքի ելան ու ոչ միայն մասնակցեցին Դեմ եմ-ի ակցիաներին, այլև այնքան գրագետ դարձան, որ կարողացան խելացի բանավեճերի մեջ մտնել, սկսեցին նաև հետաքրքրվել երկրում կատարվածով:

Կարծում եմ՝ անկախ ՍԴ-ի որոշումից (չնայած դա էլ աննախադեպ բան է արդեն ու մեծ հաղթանակ), Դեմ եմ-ը շատ բան փոխեց Հայաստանում՝ ցույց տալով, թե ինչպես պետք է գրագետ պայքար մղել նպատակակետին հասնելու համար: Ու հույս ունեմ՝ Դեմ եմ-ը միշտ դեմ կմնա մենակ պարտադիրին, իսկ այլ հարցեր լուծելու համար կձևավորվեն նոր շարժումներ՝ օգտագործելով Դեմ եմ-ի հաջողված մոդելը:

Advertisements

Leave a Reply

Fill in your details below or click an icon to log in:

WordPress.com Logo

You are commenting using your WordPress.com account. Log Out / Change )

Twitter picture

You are commenting using your Twitter account. Log Out / Change )

Facebook photo

You are commenting using your Facebook account. Log Out / Change )

Google+ photo

You are commenting using your Google+ account. Log Out / Change )

Connecting to %s

%d bloggers like this: