Կարուսել

Ոչ վե՛րջ կա, ոչ ըսկի՛զբ այս երգում

Մշակութային «հյուրընկալողը»

on October 29, 2014

Ասում են՝ Դանիայում օտարների համար շատ դժվար է ինտեգրվելը: Իհարկե, այդ դժվարությունը մի ուրիշ առանձին պատմություն է, ու իմ համոզմամբ ցանկացած երկրում էլ դժվար է: Բայց ամեն դեպքում, որպեսզի երեք տարի անց փաստի առաջ չկանգնեմ, թե՝ ես ինձ այս հասարակությունից դուրս եմ զգում, ինտեգրման քայլերը հենց հիմիկվանից եմ անում:

Դանիան ինքը գիտի, որ իր երկրում օտարները դժվարությամբ են հարմարվում: Դրա համար զանազան կազմակերպություններ կան, զանազան միջոցառումներ են իրականացվում, որ Դանիայում բնակվող օտարերկրացիները իրենց լավ զգան: Դրանցից մեկը «Կոպենհագեն հոսթ» ծրագիրն է: Ամբողջ իմաստը նրանում է, որ նորեկին կցում են դանիացի կամավորի («հյուրընկալողի»), իսկ վերջինս օգնում է հարմարվել: Հյուրընկալողները լինում են երկու տեսակի՝ մշակութային և գործնական:

Երբ կարդացի «Կոպենհագեն հոսթ» ծրագրի մասին, անմիջապես որոշեցի մասնակցել: Գործնականն ինձ պետք չէր. աշխատանք ունեմ, բայց այ մշակութայինը հետաքրքրում էր: Նիդեռլանդներում ու Գերմանիայում էլ եմ նման փորձ ունեցել, ահագին հետաքրքիր էր տեղացի մեկի հետ շփվելն ու տեղական քաղաքական ու մշակութային խնդիրները քննարկել:

Էդպես, վերցրի ու նամակ գրեցի «Կոպենհագեն հոսթ» ծրագրին, թե՝ ես այսինչ-այսինչն եմ, մի քանի ամիս առաջ եմ Դանիա տեղափոխվել, հետաքրքրվում եմ ծրագրով, ինձ հյուրընկալողի կցեք: Կարծում էի, թե լինելու էր մոտավորապես Նիդեռլանդների ու Գերմանիայի նման, այսինքն՝ մի քանի օր անց անուն-ազգանուն, մեյլի հասցե էի ստանալու, հետո արդեն մնացածը մեզ վրա էր լինելու: Բայց չէ՜: Դանիայում ամեն ինչ կազմակերպված, լավ մտածված ու վերլուծված է: Դրա համար ինձ պատասխանեցին, որ «Կոպենհագեն հոսթ» ծրագիրը նվիրում է պահանջում, ու պիտի հաստատեմ, որ ամիսը մի քանի ժամ կարող եմ հատկացնել դրան, միայն այդ դեպքում կարող եմ մասնակցել: Հաստատեցի: Դրանից հետո մի հսկայական բլանկ ուղարկեցին, որ լրացնեմ:

Ասեմ բլանկ, դուք պատկերացրեք՝ կյանքը պատմել: Էլ սիվիս եմ մանրամասն գրել, էլ հետաքրքրություններս, թե ինչ երաժշտություն եմ լսում, ինչ գրքեր եմ կարդում, սիրած գրողներով-բանով, էլ բնավորությանս գծերն եմ նկարագրել, էլ սպասելիքներս Դանիայից, էլ՝ թե ինչպիսի մշակութային հյուրընկալող եմ ուզում: Մի խոսքով, մոտ երեք ժամ ծախսել եմ, որ էդ հսակայական փաստաթուղթը լրացնեմ: Մի կողմից ջղայնանում էի, մյուս կողմից էլ ասում՝ լավ, որ էսքան մանրամասն լրացնում եմ, հաստատ ինձ շատ հարմար մարդու կգտնեն:

Լրացված բլանկն ուղարկեցի ու մտածեցի՝ վերջ: Բայց չէ: Հետո կանչեցին թրեյնինգի: Մի երեք ժամ էլ տրամադրեցին նրան, թե ինչպես հյուրընկալողի հետ լեզու գտնեմ: Պատկերացրեք, էդքան ժամանակ հատուկ տեխնիկա ու վարժություններ էին սովորեցնում, որոնք պիտի օգնեին, որ… ընկերանայինք: Հետո զանազան անելիքների ցանկ տվեցին, որոնց արդեն մի անգամ հանդիպել էի մեկ այլ ինֆորմացիոն երեկոյի ժամանակ ու դեպրեսվել, որ կյանքը չափից դուրս կարճ է, որպեսզի հասցնես Կոպենհագենում ուզածդ բոլոր բաներն անել:

Հյուրընկալողի հետ շփումը սահմանափակում էին վեց ամսով, բայց եթե ցանկություն ունենայինք, կարող էինք շարունակել ընկերությունը, բայց դրա համար կազմակերպությունն այլևս պատասխանատու չէր: Ամեն դեպքում, նորեկների ու հյուրընկալողների կեսից ավելին վեց ամիս անց շարունակում են շփումը: Իսկ էդ վեց ամսվա ընթացքում երեք անգամ գնահատում է լինում (սա դանիացիների սիրած բանն է, ինձ թվում է՝ սեքսից հետո էլ են զույգերը նստում ու քննարկում, թե ոնց անցավ սեքսը):

Ասեմ, որ թրեյնինգին միայն ես էի ներկա, որովհետև մշակութային հյուրընկալող ունենալ ցանկացողները շատ քիչ են, հիմնականում նորեկներն աշխատաշուկա մտնելու խնդիր ունեն: Վերջում էլ վարժությունների թղթերը տվեցին, որ առաջին հանդիպման ժամանակ անենք: Հարցրի, թե երբ կգտնեն հյուրընկալողի: Ասացին, որ սովորաբար մեկ-երկու ամիս է տևում, բայց քանի որ կամավորներն ավելի շատ են, քան նորեկները, իմ դեպքում երևի ավելի արագ կլինի:

Մոտ մեկ-երկու շաբաթ անց նամակ ստացա, թե ինձ հարմար մեկին գտել են: Անունը Ադելա, ինքն էլ է Դանիայում նորեկ եղել: Չնայած ես ռասիստ չեմ ու հեչ դեմ չեմ օտարեկրացիների հետ շփվելուն, էստեղ ահագին ջղայնացա. ախր մարդ եղեք, ես ուզում եմ Դանիայի մշակույթին ծանոթանալ, դուք վստա՞հ եք, որ մի քանի տարի առաջ Դանիա տեղափոխվածը կարող է դա անել:

Ամեն դեպքում, Ադելային նամակ գրեցի. դե եթե կազմակերպությունը որոշել է, որ ինձ ամենահարմարն ինքն է, ուրեմն մի բան գիտի: Երևի լիքը ընդհանուր բաներ ունենք, տեղյակ չեմ:

Ադելան առաջարկեց հանդիպել երկու օր անց: Դա առաջին շոկն էր ինձ համար, որովհետև եթե դանիացի լիներ, պիտի առնվազն երկու շաբաթ անց առաջարկեր, իսկ էդպես ինձ շատ հարմար կլիներ, նախապես կպլանավորեի: Ամեն դեպքում, գործուդարդ թողեցի ու համաձայնեցի հանդիպել երկու օր անց:

Հանդիպման ընթացքում կես ժամ անց թեմաները սպառվեցին: Ադելան ասածներիս կեսը չէր հասկանում: Մեր միջև հսկայական ինտելեկտուալ անդունդ կար: Ամեն դեպքում, առաջարկեց ամիսը մեկ հանդիպել ու համերգ գնալ, ասաց, որ լինքերը կուղարկի, կընտրեմ համերգները: Համաձայնեցի, բայց մտքիս մեջ անիծում էի բախտս, թե ինչ կարգի անհաջողություն պիտի լինի, որ ես, որ ամեն տեսակի մարդու հետ լեզու գտնում եմ, էս աղջկան եմ հանդիպել, որին պիտի վեց ամիս ձգեմ: Ու ընդհանրապես դանիական մշակույթից ոչ էնքան խաբար մեկը ոնց կարա ինձ ներկայացնի էդ մշակույթը:

Եկա տուն, «Կոպենհագեն հոսթին» ուղարկեցի առաջին «գնահատումը», թե՝ Ադելայի ու իմ առաջին հանդիպումը տեղի ունեցավ, որոշեցինք, որ միասին համերգներ կգնանք: Պատասխան ստացա, թե՝ ուրախ ենք, որ առաջին հանդիպումը լավ է անցել:

Անցավ մոտ մի ամիս: Ադելայից ձեն-ձուն չկա: Ես ինձ ներսից ուտում եմ: Մեկ ասում եմ՝ «Կոպենահգեն հոսթին» նորից նամակ գրեմ, ասեմ՝ ինձ համար նոր կամավոր ճարեք, մեկ՝ ավելի լավ է Ադելային գրեմ, ասեմ, որ իրեն չեմ ուզում: Վերջը քաղաքավարի ձևով գրեցի Ադելային, թե՝ դու ինձ լինքեր պիտի ուղարկեիր, ու թե՝ եթե ժամանակ չունես կամավորության, ասա, ոչինչ, կհասկանամ: Գրեց, որ ժամանակ չունի ու դուրս է գալիս «Կոպենհագեն հոսթից»: Սրտիցս քար ընկավ. հիմա արդեն կարող եմ նոր հյուրընկալող ունենալ:

Ու մտածում եմ. տեսնես էսքան վա՞տ կլիներ, եթե էս բոլոր բլանկների, թրեյնինգների, ընդհանուր հետաքրքրությունների ու մնացած բաների փոխարեն ինձ կցեին պատահական դանիացու:

Advertisements

Leave a Reply

Fill in your details below or click an icon to log in:

WordPress.com Logo

You are commenting using your WordPress.com account. Log Out / Change )

Twitter picture

You are commenting using your Twitter account. Log Out / Change )

Facebook photo

You are commenting using your Facebook account. Log Out / Change )

Google+ photo

You are commenting using your Google+ account. Log Out / Change )

Connecting to %s

%d bloggers like this: