Կարուսել

Ոչ վե՛րջ կա, ոչ ըսկի՛զբ այս երգում

Գոթենբուրգ. մշակութային շոկ Շվեդիայում

on February 24, 2015

Մի բաժակ գարեջուր ձեռքիս մոտեցա մեր սեղանին: Դանիերենի դասից հետո սովորականի պես հավաքվել էինք կաֆե Լանգեբրոյում ու գարեջուր էինք խմում:

Ջրանցք

Ջրանցք

– Շաբաթ-կիրակի Գոթենբուրգ գալի՞ս ես,- հարցրեց Դավիդը:
– Հը՞:
– Գոթենբուրգ՝ Շվեդիայի երկրորդ քաղաքը:
– Ե՞րբ:
– Էս շաբաթ-կիրակի:
Էլոիզին խոստացել էի, որ էս կիրակի անպայման կգնամ լեզվի կաֆեին, իսկ շաբաթ օրն էլ միջազգային ընթրիքին կմասնակցեմ: Բայց դե դանիերենի խմբիս հետ Գոթենբուրգ գնալը գայթակղիչ էր թվում:
– Անպայման:
Մի երկու օրում արագ-արագ պլանավորեցինք, ու շաբաթ առավոտյան ժամը յոթին ես ու դանիերենի խմբիս գերմանախոսները ճամփա ընկանք:

Մինչև Գոթենբուրգը Շվեդիայում միայն Հելսինբորում ու Մալմոյում էի եղել՝ Դանիայից հեշտ հասանելի, մի օրվա ճամփա: Դրա համար Շվեդիայի մասին լուրջ տպավորություններ կազմել չէի կարող:

Մալմոյից Գոթենբուրգ տոմսերն առաջին կլասի էին:
– Առաջին կլասը երկրորդից էժան էր,- բացատրեց Դավիթը:
Մեզ համար հարմարավետ ճամփորդեցինք: Դա էլ հերիք չէ, անգամ նախաճաշ բաժանեցին: Գնացքում անվճար սնունդ. առաջին անգամ էի նման բան տեսնում:

Մեր հյուրանոցը լավն էր: Գնի համեմատ մի հրաշալի բան:

Քաղաքը վերևից

Քաղաքը վերևից

Քաղաքն ինքը ահագին սովորական էր. տիպիկ սկանդինավյան քաղաք ոչ մի բանով աչքի չընկնող: Մեկ Հելսինկին էր հիշեցնում, մեկ Տուրկուն, մեկ Մալմոն ու Հելսինբորը: Ջրանցքներ կային, նավահանգիստ կար, հին թաղամաս ու ահավոր վատ եղանակ: Դրա համար մի սրճարանից մյուսն էինք վազում: Մատուցողների ու վաճառողների հետ խոսում էինք դանիերեն և ուրախանում, որ շվեդերենն ավելի լավ ենք հասկանում, քան դանիերենը, որ շվեդներն էլ մեզ էին հասկանում:

Փողոցներում անտանելի շատ էին մուրացկան գնչուհիները: Իսկ շոփինգ  կենտրոնում իսլամի քարոզ էր՝ պլակատներով ու բուկլետներում: Էսպիսի բաներ Դանիայում չես տեսնի: Բոլորս էլ համաձայն էինք:

Առագաստանավ: Աշխարհի ամենամեծերից է

Առագաստանավ: Աշխարհի ամենամեծերից է

Երեկոյան սկսեցինք բար փնտրել: Մուտքերի մոտ անվտանգության աշխատակիցները խիստ հայացքով չափում-ձևում էին բոլոր մտնող-դուրս եկողներին, իսկ մի տեղ նույնիսկ մեր տարիքը հարցրին: Դանիայում սա էլ չէինք տեսել:

Բարերից մեկում մնացինք: Անկյունում նստած հետևում էինք, թե ոնց էին ամենազարմանալի հագուստներով, սանրվածքներով ու շպարով կանայք ու տղամարդիկ գնում-գալիս: Կոպենհագենի բարերում նման բազմազանություն չես տեսնի:

Ու էս ամբողջ ընթացքում մենք լիքը ուրախանում էինք: Անդրեասը՝ մեջներիս ասիստենտ պրոֆեսորը, էնքան կատակներ ու տնազներ էր անում, էնքան էր երգում, որ ծիծաղից թուլանում էինք: Հետն էլ լիքը գերմաներեն էի սովորում ընթացքում:

Կիրակի երեկոյան սատկած-տրաքած հասանք Կոպենհագեն: Իսկ այսօր, երբ դանիերենի դասախոսին պատմեցինք, որ անցյալ երեքշաբթի օրվա ծրագիրն օդ չէր, իսկապես գնացել ենք Գոթենբուրգ, երբ նկարագրեցինք մանրամասները, դասախոսը նեղվեց, որ շվեդերեն ավելի լավ ենք հասկանում, քան դանիերեն:
– Մենք՝ դանիացիներս ենք դժգոհում, որ շվեդերեն հասկանալ չի լինում,- ասաց:

Իսկ մենք զարմացել էինք, որ Շվեդիան կարող է այդքան տարբեր լինել Դանիայից, իսկ լեզուն՝ այդքան նման:

Advertisements

Leave a Reply

Fill in your details below or click an icon to log in:

WordPress.com Logo

You are commenting using your WordPress.com account. Log Out / Change )

Twitter picture

You are commenting using your Twitter account. Log Out / Change )

Facebook photo

You are commenting using your Facebook account. Log Out / Change )

Google+ photo

You are commenting using your Google+ account. Log Out / Change )

Connecting to %s

%d bloggers like this: