Կարուսել

Ոչ վե՛րջ կա, ոչ ըսկի՛զբ այս երգում

Վերջին 28 օրը Ֆինլանդիայում․ օր 4, քայլեր ջրի վրայով

on February 4, 2018

Աչքերս բացեցի, ու արևը լցվել էր սենյակս։ Էսպիսի սիրուն օրը տանն անցկացնելը հանցագործություն էր։ Դեռ երեկ խոսում էինք այսօր լիճ գնալու ու վրայով քայլելու մասին։ Արևը տեսնելուն պես մտածեցի՝ եթե աղջիկները հավես չանեն կամ զբաղված լինեն, մենակով կգնամ լճի վրայով քայլելու։ Մտածեցի ու անցա նախորդ գիշերվա գինու առաջացրած գլխացավը վերացնելուն։

Բայց ուսանողս գրեց շուտով, թե՝ մի ժամից մեր տանը եղիր, գնում ենք լիճ։ Արագ-արագ ավարտեցի նախաճաշս ու ճամփա ընկա։ Ինչ ձյունը նստել է, առաջին անգամ էի անտառի միջով անցնում։ Ընդհանրապես, քանի որ քաղաքի կենտրոնում եմ ապրում, ու կամպուսից հեծանիվով հինգ րոպեի հեռավորության վրա եմ, հազվադեպ եմ իմ կոմֆորտի երկու կիլոմետրանոց շառավղից դուրս գալիս։ Ու այսօր այդ օրերից էր։

DSC_1660.jpg

Հավես էր անտառով քշելը։ Դրսում -11 էր, բայց արագ քշելու արդյունքում սկսել էի շոգել։ Չգիտեմ ոնց սկզբում լճի մոտ հայտնվեցի։ Ուզում էի գրել ուսանողիս, որ միանգամից լիճ գան, բայց հետո մտածեցի՝ հեռու չեմ տնից, ոչինչ, հասնեմ, ու դուրս գանք։ Բայց մի քիչ էլ անտառի միջով քշելուց հետո հայտնվեցի կամպուսի մոտ, այսինքն՝ ճանապարհի գրեթե սկզբնակետին։ Լրիվ ոնց որ սարսափ կինո լիներ․ ուղիղ գնում ես, բայց վերադառնում ես սկզբնակետին։ Էստեղ արդեն հասկացա, որ էլ ժամանակ չունեմ կորցնելու, քարտեզը բացեցի ու ամենամեծ արագությամբ տեղ հասա։ Ուսանողս շշմել էր, որովհետև ընդամենը յոթ րոպե առաջ գրել էի, որ կամպուսի մոտերքում էի։

Ու գնացինք լիճ։ Սկզբում երեքով էինք՝ ուսանողս, իր կինը ու ես։ Հետո ուսանողներիցս ևս մեկը միացավ մեզ։ Ու մենք քայլեցինք սառած լճի վրայով դեպի մոտակա կղզի։ Դեռ հեռվից նկատեցինք, որ կղզու վրա տնակ կար։ Ասում եմ՝ էնտեղ կախարդ է ապրում։ Ուսանողներիցս մեկն ասում է՝ ընկերներիցդ կլինի, գնանք մոտը թեյ խմելու։ Ու քանդվում ենք։

Իսկ կղզում ցամաք բարձրանալը բավական բարդ էր․ անընդհատ խրվում էինք ձյան մեջ, ու ձյան խորությունը գուշակելը դժվար բան էր, որովհետև այդ մասերով ոչ ոք չէր անցել։ Ի վերջո, հասանք կղզու կենտրոնին ու նկատեցինք, որ մեծ տնից բացի մի փոքրիկ տնակ կար։ Մտածեցի՝ սաունա կլինի։ Մոտեցանք։ Իրոք սաունա էր, բայց լրիվ լքված ու սառցակալած։ Իսկ հետևում արևը մանրից պատրաստվում էր մայրամուտին։ Ուսանողս ասում է՝ սարսափ ֆիլմերն էսպես են սկսվում․ մայրամուտ, անմարդաբնակ կղզի ու լքված տնակ։

DSC_1676.jpg

Հետո արդեն լրիվ սառցակալած հետ քայլեցինք։ Ցրտից մեր հեռախոսները հերթով անջատվեցին։ Հետ եկանք ուսանողիս տուն, որ տաք բան խմենք ու հալվենք։ Ասում եմ՝ գնամ, հերթով ձեր բոլոր հարևանների դռները ծեծեմ, ասեմ՝ ու՞ր են ձեր տնայինները։ Ծիծաղից թուլանում ենք։ Բայց դե ոչ բոլոր ուսանողներիս հետ կարող եմ ինձ թույլ տալ էսքան ջրիկ լինել։

DSC_1683.jpg

Տան ճամփին էլ ձնե ժողովուրդ տեսա, կանգնեցի, ուսումնասիրեցի։ Ու տուն հասա լրիվ ուժասպառ եղած, բայց էս անգամ՝ ֆիզիկապես։ Հիմա տանը նստած երաժշտություն եմ լսում, թեյ խմում ու մտածում մարդկանց մասին։ ԿՄ-ի հին գրառումներից փորփրեցի, որտեղ պնդում էի, որ վատ մարդիկ չկան։ Գրել էի դա տասնութ տարեկանում։ Ու հիմա էլ նույն կարծիքին եմ․ կան մարդիկ, որոնք քեզ սիրում են, ու կան մարդիկ, որոնք քեզ չեն սիրում, որոնք քեզ հասկանում են կամ չեն հասկանում, բայց վատ մարդիկ չկան։ Ու հանկարծ ամեն տեսակի ջղայնություն անցավ ու խաղաղվեցի։ Երևի լիճն էր՝ քայլերը ջրի վրայով։

Էսօրվանից մի երկու նկար փակ գրառմամբ ԿՄ-ում առանձին կդնեմ։

Advertisements

2 responses to “Վերջին 28 օրը Ֆինլանդիայում․ օր 4, քայլեր ջրի վրայով

  1. uluana says:

    Լավ էլ հետաքրքիր արկածներով ապրում ես, էլի, ի՞նչ ես ուզում: :)))

Leave a Reply

Fill in your details below or click an icon to log in:

WordPress.com Logo

You are commenting using your WordPress.com account. Log Out /  Change )

Google+ photo

You are commenting using your Google+ account. Log Out /  Change )

Twitter picture

You are commenting using your Twitter account. Log Out /  Change )

Facebook photo

You are commenting using your Facebook account. Log Out /  Change )

w

Connecting to %s

%d bloggers like this: